شمارهٔ ۵۳۸ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به یاد دوستانی است که با ما پیمان دوستی بسته بودند، اما در زمان نیاز به وفاداری‌شان پایبند نبودند و از ما فاصله گرفتند. شاعر به حق و حرمت‌ها اشاره می‌کند که همه به سادگی نادیده گرفته شده‌اند و وفا به معنای واقعی‌اش وجود نداشته است. تا زمانی که شاعر در اوج خوشی به سر می‌برد، دوستان اطرافش بودند، اما به محض کاهش خوشبختی، آن‌ها او را ترک کردند. این ترک‌ها نشان‌دهنده بی‌وفایی و عدم استقامت در دوستی است که باعث حسرت و تأسف شاعر شده است. او در نهایت به یاد کسانی می‌افتد که با او پیمان بسته بودند ولی به او پشت کردند.