شمارهٔ ۷۲۸ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به صبح عاشقانه و لذت از شراب اشاره می‌کند. او می‌گوید که کسانی که رازها را درک کرده‌اند، از شرب شراب دست نمی‌کشند و این کار را به عنوان یک اصل می‌دانند. شاعر به انتقاد از کسانی می‌پردازد که ادعا می‌کنند از شراب نمی‌نوشند و می‌گوید که بوی شراب او را hypnotize می‌کند و باعث مستی‌اش می‌شود. او همچنین به خودآگاهی‌اش از درد پا و ناچاری‌اش از ترک سجود اشاره می‌کند و از دیگران می‌خواهد که او را در این حالت مورد قضاوت قرار ندهند. در پایان، شاعر به اعتقاد به بازگشت به ذات اصلی‌اش اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که این عقیده قابل قبول است.