شمارهٔ ۹۵۹ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی رابطه‌ی عاشقانه و پیچیدگی‌های آن صحبت می‌کند. گوینده به فردی که مدام عهد می‌بندد و سپس پیمان می‌شکند، می‌گوید که اگر واقعاً می‌خواهد با او همراه باشد، باید به این پیوند وفادار بماند. او بیان می‌کند که از ابتدا این پیوند وجود داشته و در نهایت نمی‌توان از دوستی و محبت دست برداشت. در ادامه به این نکته اشاره می‌شود که اگر کسی به طعنه و حسرت زندگی کند، به جای لذت از عشق، باید از درد و رنج رها شود. در نهایت، تاکید می‌شود که اگر کسی واقعاً عاشق است، باید تمامی قید و بندهای دنیا را رها کند و به عشق خالص بپردازد.