شمارهٔ ۹۷۰ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر اعتقاد شاعر به زندگی آزاد و بی‌پروا است. او به توبه از می (شراب) فکر نمی‌کند و از عشق و دوستی‌هایش لذت می‌برد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که زندگی کوتاه است و نباید نگران مرگ بود، زیرا دنیا با هیچ‌کس دوستی ندارد و نباید به دشمنان تأکید کرد. همچنین پیامی از عشق و اهمیت آن در زندگی ارائه می‌دهد، زیرا دل عاشق مانند لوح محفوظی است که نمی‌توان عشق را از آن پاک کرد. در نهایت، شاعر به لذت از زندگی و محبت تأکید می‌کند و می‌گوید تنها چیزی که در این دنیا ارزش دارد، عشق و محبت است.