شمارهٔ ۱۰۰ حکیم نزاری
حکیم نزاری قهستانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
می ده که ز جانم رمقی بیش نماند
صبرم ز دل مصلحت اندیش نماند
حیض همه روزه داشت زان شد مستور
وز دختر رز هیچ که عذر پیش نماند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر شرایطی است که شاعر از ناامیدی و خستگی روحی خود سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که دیگر رمق و صبری در زندگی ندارد و به دلیل مشکلات و محدودیت‌ها، چیزی از امید و عذر باقی نمانده است. زندگی برای او به یک دوره سخت تبدیل شده و او تجربه‌های تلخی را از سر می‌گذرانند که باعث شده است از همه چیز ناامید شود.