شمارهٔ ۹۱ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به یگانگی و فردیت در تجربه‌های انسانی اشاره می‌کند. او می‌گوید که نه بهشت و نه جهنم حقیقتاً وجود ندارد و در واقع، همه چیز به خود او مربوط می‌شود. در جایی که او قرار دارد، هیچ کس جز خود او نیست و در جایی دیگر، فقط او وجود دارد. در اینجا بر اهمیت خودآگاهی و وجود فردی تأکید می‌شود.