شمارهٔ ۱۱۲ حکیم نزاری
حکیم نزاری قهستانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن کو ز می شبانه مخمور بود
نزدیک خرد ز زندگی دور بود
دل سوخته آتش غم را مرهم
خونیست که نامش آب انگور بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به شخصی اشاره دارد که در دل شب و در حال مستی به سر می‌برد و از زندگی و خرد دور است. او دلش سوخته و در جستجوی آرامش از دردهایش است. شاعر می‌گوید که این آرامش تنها با نام آب انگور به دست نمی‌آید، بلکه نیاز به عمق و فهم بیشتری دارد.