شمارهٔ ۱۱۳ حکیم نزاری
حکیم نزاری قهستانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در فطرت من گر گل و گر خار بود
اینجا سخن بیهده بسیار بود
حق می‌گویم که دوست با دوست رسد
من می دانم که یار با یار رسد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به طبیعت انسانی اشاره می‌کند و می‌گوید که در وجود انسان هم زیبایی (گل) و هم زشتی (خار) وجود دارد. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که دوستی واقعی در نهایت به هم می‌رسد و دوست و یار همواره در کنار هم خواهند بود.