رباعی شمارهٔ ۱۳ عبید زاکانی
عبید زاکانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا یار برفت صبر از من برمید
وز هر مژه‌ام هزار خونابه چکید
گوئی نتوانم که ببینم بازش
«تا کور شود هر آنکه نتواند دید»
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از شدت درد فراق یار صحبت می‌کند. او می‌گوید که با رفتن یار، صبرش تمام شده و از چشمانش اشک‌های زیادی جاری شده است. به گونه‌ای احساس می‌کند که دیگر نمی‌تواند یار را ببیند و آرزو می‌کند که هر کس نتواند او را ببیند، نابینا شود.