رباعی شمارهٔ ۲ عبید زاکانی
عبید زاکانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا مهر توام در دل شوریده نشست
وافتاد مرا چشم بدان نرگس مست
این غم ز دلم نمی‌نهد پای برون
وین اشگ ز دامنم نمیدارد دست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از غم و عشق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که عشقش به معشوق در دلش نشسته و چشمانش به زیبایی او (که به نرگس تشبیه شده) می‌نگرد. این غم از دلش نمی‌رود و اشک‌هایش از دامنش جدا نمی‌شود.