رباعی شمارهٔ ۳ عبید زاکانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به توصیف زیبایی و جذبه معشوقه‌ای می‌پردازد که مقصد خورشیدپرستان است. ابروهای او همچون محرابی برای جهانیان است و دهانش مایه خوشحالی و لذت کسانی است که در تنگدستی به سر می‌برند. همچنین، موی او سررشته دل‌های پریشان را در دست دارد.