رباعی شمارهٔ ۳۵ عبید زاکانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از شاعر به دل می‌گوید که دیگر جای نگرانی و اندوه نیست، چرا که غم‌ها همیشه بوده و گذرا هستند. او تأکید می‌کند که باید از طمع و حرص دوری کرد و به جای غم خوردن، زندگی را با آرامش و بدون میهمانی‌های ناخوشایند سپری کرد.