شمارهٔ ۱۱۸ عنصری
عنصری بلخی / قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
چون سیم سفچه شاخ درختان جویبار
چون زرّ خفچه برگ درختان بوستان
گر بوستان بباد خزان زرد شد رواست
اندی که سرخ ماند روی خدایگان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به زیبایی طبیعت و تغییرات فصل‌ها اشاره می‌کند. او شباهت رنگ‌های شاخ و برگ درختان را به سیم و طلا توصیف می‌کند و می‌گوید که اگر باغ در پاییز زرد و پژمرده شود، اشکالی ندارد، زیرا چهره خداوند همواره سرخ و زیبا باقی می‌ماند. در واقع، اشاره به زیبایی ثبات خداوند در کنار ناپایداری طبیعت دارد.