شمارهٔ ۱۱۷ عنصری
عنصری بلخی / قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
از آرزوی روی گل و روی دوستان
زرّین شدست روی من و روی بوستان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از آرزوی زیبایی و دلنشینی دوستان صحبت می‌کند و بیان می‌کند که روی او و طبیعت (بوستان) همانند طلا زیبا و درخشان شده است.