نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۹ عنصری

عنصری بلخی / قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

دریا گر آن بود که بدو در گهر بود

دریاست مدح گوی خداوند را دهان

در زیر امر اوست جهان و جهان خود اوست

یا رب خدایگان جهانست یا جهان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت‌ها به وصف عظمت و قدرت خداوند می‌پردازند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر دریا واقعا دارای ارزش و جواهر باشد، باید در مدح خداوند باشد. همچنین، تأکید می‌شود که جهان و هر چیزی در آن تحت فرمان خداست و در نهایت خداوند، خالق و صاحب کل جهان است.