شمارهٔ ۱۲۲ عنصری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به زیبایی‌های طبیعت اشاره دارد. بخش اول به شکوفه‌ها و زیبایی‌های ظاهری در گلستان اشاره می‌کند و بخش دوم به حالت خوابیده و راکد سال و ماه در دل گل‌ها می‌پردازد. به عبارتی، زیبایی‌های قابل مشاهده از یک سو و حالت سکوت و انجماد زمان از سوی دیگر مورد بررسی قرار گرفته است.