شمارهٔ ۱۲۰ عنصری
عنصری بلخی / قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آبست و زعفران حسد تو که حاسدت
بر چشم چشمه دارد و بر چهره زعفران
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت شعر به نوعی به حسادت و زیبا بودن چشمه (آب) و زعفران اشاره دارد. حسادت به زیبایی‌ها و خصلت‌هاست که چشمه‌ها و زعفران دارند. به عبارتی، حسادت شخص به زیبایی طبیعت و گل زعفران را نشان می‌دهد.