شمارهٔ ۱۳۳ عنصری
عنصری بلخی / قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)
همیشه بود نعمتت را خورنده
چه آزاد و بنده چه خرد و چه رنده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات بیان میشود که نعمتهای الهی همیشه مورد استفاده افراد مختلف قرار میگیرد، چه کسانی که آزادند و چه بندگان، چه خردمندان و چه نادانان. این به نوعی اشاره به فراگیر بودن نعمتها و دسترسی همه به آنها دارد.