نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۹ عنصری

عنصری بلخی / قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

گویم ز دل خویش دهانت کنم ای دوست

گوید نتوان کرد ز یک نقطه دهانی

گویم ز تن خویش میانت کنم ای ماه

گوید نتوان ساخت ز یک موی میانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از دوستی صحبت می‌کند و از عمق احساساتش می‌گوید. او تمایل دارد که دلش را به دوستش منتقل کند، اما می‌گوید که انتقال عشق و احساسات عمیق مانند به زبان آوردن یک کلمه نیست. همچنین در مورد زیبایی عزیزش اشاره می‌کند که چطور نمی‌توان از زیبایی او بهره برد و آن را به طور کامل توصیف کرد. در کل، شاعر به دشواری بیان عواطف و زیبایی‌های عمیق انسانی اشاره دارد.