شمارهٔ ۴۶ عنصری
عنصری بلخی / قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
ترنج زرد نگه کن ز شاخ چون رخ من
که سرخ بود به نیسان و زرد گشت بمهر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به زیبایی و تغییر رنگ ترنج (میوهای شبیه به پرتقال) اشاره دارد. شاعر از رنگ زرد ترنج سخن میگوید که در بهار (نیسان) سرخ بوده و حالا در پاییز (مهر) زرد شده است. این تغییر رنگ نمادی از تغییرات طبیعی و گذر زمان است.