شمارهٔ ۵۷ عنصری
عنصری بلخی / قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
اگر ز آتش رخسار او نسوزد مشک
چرا ز دود بسوزد همی دل من زار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به زیبایی و جذابیت چهره معشوق اشاره میکند. او میگوید اگر چهره معشوق به قدری زیباست که آتش نمیتواند آن را بسوزاند، پس هیچ دلی نمیتواند از درد و رنج ناشی از عشق بسوزد. بهعبارتی، وجود معشوق آنقدر دلانگیز است که حتی آتش هم نمیتواند به آن آسیب برساند.