شمارهٔ ۶۴ عنصری
عنصری بلخی / قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
نیست مانی ابر پس چون باغ ازو ارتنگ شد
نیست آزر باد پس چون باغ ازو شد پرنگار
چون درخت گل که هر چند ابر نوروزش همی
بیشتر شوید مر او را بیشتر گردد نگار
پیش ازین از گل گلاب آمد همی و اکنون نگر
کز گلاب آید همی گل ، نادرست این روزگار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به اهمیت باران و عوامل طبیعی اشاره می‌کند که برای رشد و شکوفایی گل‌ها و درختان لازم هستند. او می‌گوید که بدون باران، باغ‌ها همانند ابرها خالی و خشک می‌شوند. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که گل‌ها در اثر بارش باران بیشتر رشد می‌کنند و زیباتر می‌شوند. در نهایت، شاعر از تفاوت‌های زمان حال و گذشته سخن می‌گوید و به نادرستی و نابسامانی‌های روزگار اشاره می‌کند.