شمارهٔ ۷۵ عنصری
عنصری بلخی / قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
تو چگونه رهی که دست اجل
بر سر تو همی زند سر پاس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به مفهوم ناامیدی و تسلیم در برابر سرنوشت اشاره دارد. شاعر می‌گوید که چگونه می‌توان از تقدیر و پایان حتمی زندگی فرار کرد، در حالی که تقدیر همیشه در حال نزدیک شدن است. این موضوع نشان‌دهنده ناتوانی انسان در تغییر سرنوشت خویش است.