شمارهٔ ۹۵ عنصری
عنصری بلخی / قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بدان ماند بنفشه بر لب جوی
که بر آتش نهی گوگرد بفخم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به زیبایی و fragility بنفشه اشاره دارد که در کنار جوی آب می‌روید. این تصویر نمادین به ما می‌گوید که هر چیزی که زیباست (مانند بنفشه) می‌تواند تحت تأثیر حادثه‌ای خشونت‌آمیز (مانند آتش و گوگرد) دچار آسیب شود. این موضوع نشان‌دهنده‌ی ناپایداری زندگی و زیبایی‌هاست.