شمارهٔ ۸۴ عنصری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از شعر حافظ به این معناست که شب پس از حمله روز خسته و درمانده می‌شود و پر زاغ‌ها مانند پر خروسان پر می‌گیرد. به عبارتی دیگر، شب در مقابل نور روز تسلیم می‌شود و خستگی‌اش قابل مشاهده است.