شمارهٔ ۳۰ عنصری
عنصری بلخی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آمد برِ من، که؟ یار، کی؟ وقتِ سحر
ترسنده، ز که؟ ز خصم، خصمش که؟ پدر
دادمش دو بوسه، بر کجا؟ بر لب بر
لب بُد؟ نه، چه بُد؟ عقیق، چون بُد؟ چو شکر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری‌ست که به عشق و شوق می‌پردازد. شاعر به معشوق خود در وقت سحر اشاره می‌کند و از دو بوسه‌ای که بر لب او می‌زند، سخن می‌گوید. او به زیبایی لب معشوقش تشبیه می‌کند و عشق را با این نمادها ابراز می‌نماید. در کل، احساسات عمیق عاشقانه و زیبایی عشق در این شعر مشهود است.