شمارهٔ ۳۱ عنصری
عنصری بلخی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای شب نکنی این‌همه پرخاش که دوش
راز دل من مکن چنان فاش که دوش
دیدی چه دراز بود دوشینه شبم
هان ای شب وصل آنچنان باش که دوش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از شب شکایت می‌کند و از آن می‌خواهد که همچون شب گذشته، پرخاش نکند و راز دل او را فاش نسازد. او به طولانی بودن شب گذشته اشاره می‌کند و از شب می‌خواهد که در وصال محبوب، همانند شب گذشته باشد.