شمارهٔ ۴۲ عنصری
عنصری بلخی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دل چو به غمهای جهان درمانم
از دیده سرشک‌های رنگین رانم
خود را چه دهم عشوه؟ یقین می‌دانم
کاندر سرِ دل رسد به آخر جانم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از دل خود می‌گوید که در مواجهه با غمهای دنیا درمانی ندارد و برای تخلیه دردهایش اشک‌های رنگین می‌ریزد. او به این واقعیت آگاه است که در نهایت، این اشک‌ها و احساسات به اوج می‌رسند و جانش را تحت تأثیر قرار می‌دهند.