شمارهٔ ۴۵ عنصری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر با شخصی صحبت می‌کند و از او می‌پرسد که نامش چیست. شخص پاسخ می‌دهد که نامش «غم» است. شاعر سپس از او می‌پرسد که چقدر عاشق است و او جواب می‌دهد که عشقش کم است. شاعر از او می‌پرسد که آیا او را به‌طور کامل به خود وابسته کرده است، و او پاسخ می‌دهد که بدی کرده است. در انتها، شاعر از او می‌پرسد که شغلش چیست و او می‌گوید که شغلش ستمگری است.