شمارهٔ ۴۶ عنصری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت بیانگر عشق عمیق و احساس عاطفی شاعر نسبت به معشوق است. شاعر می‌گوید که چهره محبوبش همیشه در نظرش است و او به خاطر زیبایی و دلربایی‌اش، چشمانش را پر از اشک کرده است. او می‌خواهد به هر طریقی صورت محبوبش را از دل خود بیرون کند، اما در عین حال نمی‌تواند از عشق و تصویر آن دلبر فارغ شود.