شمارهٔ ۵۷ عنصری
عنصری بلخی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون مهره بروی تخته نردیم همه
گاهی جمعیم و گاه فردیم همه
سرگشتۀ چرخ لاجوردیم همه
تا درنگرید درنوردیم همه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زندگی انسان‌ها می‌پردازد که مانند مهره‌ها بر روی تخته نرد هستند. گاهی در جمع هستند و گاهی تنها. همه در حرکت و در جستجوی معنا هستند و مانند چرخ دنیای لاجوردی به این سو و آن سو می‌روند. در نهایت، این شعر به نوعی بر ناچاری و سرگشتگی انسان‌ها در دنیای پیچیده اشاره دارد.