شمارهٔ ۷ عنصری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به عمق درد و رنج خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که فاصله آفاق به پای آه او بسیار زیاد است و آتش درونش باعث ایجاد حالتی دودی در آسمان شده است. هر جا که امیدی وجود دارد، ناخوشی و ناراحتی نیز آنجا به چشم می‌خورد، و در نهایت، هر جا که سنگی باشد، نشانه‌ای از سختی‌ها و مشکلات زندگی است که بر عمر او تاثیر گذاشته است.