غزل شمارهٔ ۳۳ عرفی
عرفی شیرازی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
صد قول به یک زمزمه طی می کنم امشب
مستی نه به اندازه ی می می کنم امشب
مجنون ترا قبله اجابت ز دعا بود
هنگام دعا روی به حی می کنم امشب
تا کی طلب از وادی راحت کندم دور
این ناقه درین مرحله پی می کنم امشب
آن خنده که دی ساغر جم داشت به خورشید
بر جام جم و مجلس کی می کنم امشب
نگشود در گفت و شنودم به مشایخ
آن داد و ستد با دف و نی می کنم امشب
همت نه متاعی است که ارزد به تقاضا
این زمزمه با حاتم طی می کنم امشب
عرفی لب من درد به افغان بگشودست
این ناله به فرموده ی می می کنم امشب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به حالت و افکار خود در شب اشاره می‌کند. او با بیانی شاعرانه و در قالب وعده‌های عاشقانه، از حال مستی و عشق سخن می‌گوید. شاعر به تقاضا و دعا پرداخته و به عشق مجنون و معشوق خود اشاره می‌کند. او آروز دارد تا با حالتی خاص و به نوعی تغییر در زندگی، به سروسامان برسد. همچنین از خنده و خوشی‌های گذشته یادی می‌کند و بر تأثیر شعر و موسیقی در زندگی خود تأکید می‌کند. در نهایت، شاعر به احساسی عمیق از درد و ناله دلتنگی نیز اشاره دارد.