غزل شمارهٔ ۵۳۶ عرفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زاهدان و پرهیزگاران می‌گوید که به افسانه باغ ارم گوش دهند، اما از وصف محبوب واقعی و کوی او نیز غافل نشوند. او اشاره می‌کند که هر کسی که در پی عشق برود، ممکن است دچار ناکامی شود، اما باید با نرمش در زندگی و امیدواری به جلو حرکت کند. شاعر ماجرای جام می را به عنوان نمادی از لذت و شادی معرفی می‌کند و از عشق و زیبایی‌های آن صحبت می‌کند. همچنین از دل‌باختگان می‌خواهد که از جمع‌آوری شوق و حسرت دست برندارند و به ناز محبوبان توجه کنند. در پایان، شاعر از کسی که در حال زیارت کعبه است و به عشقش می‌تازد می‌خواهد که در کوی محبوبش صداهای خوش را بشنود و به غم خود نیز ناخودآگاه گوش دهد. به طور کلی، شعر درباره عشق، شوق، و اندوه ناشی از آن است.