شمارهٔ ۱۰ - درتهنیت تولد فرزند ممدوح عرفی
عرفی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
صد شکر که فخر دوده جاه
در دامن دایه بقا زاد
دریای توجه شهنشاه
بنگر که چه دربی بها زاد
این قطره شود هزار چشمه
کز چشمه فیض کبریا زاد
این دانه شود هزار خوشه
کز کشته سایه خدا زاد
از تربیت عنایت شاه
خورشید شود اگر سهازاد
من دانم و آسمان که اقبال
درکعبه آسمان کرازاد؟
یکتا کهرمحیط اخلاق
از بهر نثار پادشا زاد
ازجبهه طالعش چه جویی
سر خیل قبیله وفا زاد
او راچه دعا کنم که بختش
دامان بقا گرفت تا زاد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از تولد شخصی بزرگ و با ارزش در خانوادهای شرافتمند سخن میگوید. او به این نکته اشاره میکند که این فرد به مانند دریایی از توجه و فضل است و از او ویژگیهای مثبت و بزرگی سر میزند. شاعر از قدرت تأثیر او بر دیگران و باروری که از وجودش حاصل میشود، سخن میگوید و به این موضوع اشاره میکند که او با نعمتهای الهی رشد و بالندگی پیدا کرده است. در نهایت، شاعر ابراز امیدواری میکند که بخت و اقبال این شخص همواره در کنار او باشد و او را توفیق دهد.