شمارهٔ ۱۶ - قدرت طبع عرفی
عرفی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
سخن شناسا گربیت بنده رد کردی
خجل مباش که منهم ز خجلتم آزاد
ترا قبول نیفتاد ناقبولی آن
باین دلیل که گفتی مرا قبول افتاد
اگر بطبع توبیتی زبنده جا نگرفت
نه شعر من بدونی طبع تست کج بنیاد
هم از خوشابی و غلطانی است گوهر کان
نمی تواند برسطح مستقیم استاد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به رد شدن سخنانش از سوی گربیت (شاعر یا نقاد) اشاره میکند و از این موضوع خجالت نمیکشد چون خود را از خجالت آزاد میداند. او میگوید که عدم پذیرش او به دلیل این است که گربیت درک درستی از شعرش ندارد. شاعر تأکید میکند که اگر شعرش به طور طبیعی در دل گربیت جا نمیگیرد، این مشکل از خود اوست و نه از پایههای شعرش. همچنین اشاره میکند که ارزشهای واقعی شعر و هنری که خلق کرده، به سادگی قابل فهم نیست.