شمارهٔ ۱۳ - باغ وصل عرفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زیبایی و آرامش باغی صحبت می‌کند که نمایانگر حالتی از خوشبختی و وصال است. او دعوت می‌کند تا بخت سرگردان به زیر سایه درختان بنشیند و از لذت‌های زندگی بهره‌مند شود. باغ به عنوان جایی پر از زیبایی و شگفتی توصیف شده که در آن عشق و شادمانی جاری است. شاعر به تاثیر نسیم بهشتی و لذت‌های جاودانی اشاره می‌کند که دل و جان را در هم می‌ریزد و به این ترتیب، از حس رضایت و امید در زندگی سخن می‌گوید.