شمارهٔ ۲۸ - ملازم شعر عرفی
عرفی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
اگر ملازم شعرم مدان که بی خبرم
ز راز صوفی و نقل فقیه و علم حکیم
زمانه راهمه کاویده و نیافته ام
به از ترانه اطفال و ترهات ندیم
وگر نه جهل و خرد را بحکم استعداد
علوم خوانده و ناخوانده میکنم تعلیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر از مخاطب میخواهد که او را نسبت به شعرش بیخبر نپندارد. او اذعان دارد که در جستجوی رازهای عمیق صوفی، سخنان فقیه و دانش حکیم بوده، اما به نتیجهای نرسیده و نهایتاً اشعار ساده و بیمعنای کودکان را بهتر میداند. او همچنین تصریح میکند که با توجه به استعدادش، به یادگیری علوم مختلف پرداخته، چه آنهایی که خوانده و چه آنهایی که نخوانده است.