شمارهٔ ۳۸ - لطیفه عرفی
عرفی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
لطیفه ای زسر صدق گویمت «عرفی»
بسنج اگر بدو نیک متاع میدانی
بعلم تجربه با آنکه ذره ذره خویش
ز آفتاب عدم در سماع میدانی
بکبریای تو نازم که ملک هستی را
میانه خود و ایزد مشاع میدانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و ارزشمندی آگاهی و تجربه انسان اشاره می‌کند. او می‌گوید که با علم و تجربه، انسان می‌تواند خود را از تاریکی عدم به روشنی و شناخت برساند. همچنین، او به بزرگی و عظمت خداوند در مقایسه با آفریده‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که انسان در میانه این دو جایگاه، می‌تواند ارزشمند و مهم باشد.