نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۰۳ عرفی

عرفی شیرازی / رباعیها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آن کس که لوای عشق بر دوش آید

با نیستی ابد هم آغوش آید

گر صور دمند و گر مسیحا آرند

این کشته نه مستی ست که با هوش آید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات می‌گوید که کسی که عشق را با خود حمل کند، با ناکامی و از دست دادن هم برخورد خواهد کرد. حتی اگر به او شوق و شادی بدهند، این عاطفه و عشق آنقدر عمیق است که او از حالت مستی و سرخوشی فراتر می‌رود و به درکی عمیق‌تر می‌رسد.