رباعی شمارهٔ ۱۰۷ عرفی
عرفی شیرازی / رباعیها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر سنگ ملامت به دلم نستیزد
از هر سر مو چشمهٔ آز انگیزد
ریزد می از آن سیه که بشکست ولی
گر نشکند این شیشه می اش می ریزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مفهوم تحمل درد و مشکلات اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر مشکلی به دلش آسیب نرساند، از هر کجا خشم یا تجربه‌های دردناک بروز می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که اگر شیشه‌ای نشکند، در نهایت خود به خود می‌ریزد و به نوعی به ناپایداری و شکنندگی زندگی اشاره دارد.