رباعی شمارهٔ ۱۱ عرفی
عرفی شیرازی / رباعیها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عرفی چه زنی طعن خرد بر من مست
مردان ننهند راز دل بر کف دست
آن نوحه که راه لب نداند، داریم
آن گریه که دل به دیده بگذارد هست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
عرفی به زنانی اشاره می‌کند که با طعنه و کنایه به او می‌زنند و مردان نیز نمی‌توانند راز دل خود را بیان کنند. او از نوحه‌ای صحبت می‌کند که نمی‌تواند آن را به زبان آورد و از گریه‌ای می‌گوید که در دلش وجود دارد و به چشم‌ها نمی‌آید.