رباعی شمارهٔ ۱۲۲ عرفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به توصیف شخصیت عرفی و منصور می‌پردازد. عرفی از نور و روشنایی صحبت می‌کند و به معنای عمیق زندگی اشاره دارد، در حالی که منصور به بی‌ادبی و وقاحت پرداخته است. به نوعی، گویا عرفی با نغمه‌ای شگرف، در مقابل بی‌ادبی منصور از ادب و آداب سخن می‌گوید.