رباعی شمارهٔ ۱۲۴ عرفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که بدون لبخند و حضور محبوبش، دل او دچار مردگی و پژمردگی می‌شود. همچنین می‌گوید که بدون نعمت وجود او، بهشت نیز زیبا نخواهد بود. دل او از تأثیر غم محبوبش پژمرده می‌شود و حتی آتش هم اگر باشد، کبابش رنگ و بوی خود را از دست خواهد داد.