رباعی شمارهٔ ۳۱ عرفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات غمناک شاعر می‌پردازد. او می‌گوید که از آغاز زندگی‌اش، غم و اندوه را تجربه کرده و همیشه صدای ناله و شیون دیگران را شنیده است. اما امروز از عرفی شنیده که حتی چرخ فلک نیز در خواب نمی‌تواند غم او را درک کند. در واقع، شاعر احساس تنهایی و بی‌کسی می‌کند و غم او به اندازه‌ای عمیق است که حتی زمان و جهان نیز از آن غافلند.