رباعی شمارهٔ ۳۳ عرفی
عرفی شیرازی / رباعیها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
راهم ندهد سوی حرم زاهد زشت
راند ز کنشت راهب نیک سرشت
گر لذت خواریم بدانند، از رشک
هم آن کشد به کعبه، هم این به کنشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به تضاد میان زاهد زشت و راهب نیکو اشاره میکند. او میگوید اگر زاهد او را به سمت حرم نراند و راهب خوب او را از کنشت دور کند، حتی اگر از لذتهای دنیوی خوار باشند، در نهایت هر کدام به سوی مقامات و مکانهای مذهبی خود خواهند رفت؛ یکی به کعبه و دیگری به کنشت. این بیانگر تفاوت دیدگاهها و مسیرهای معنوی است.