رباعی شمارهٔ ۴ عرفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بی‌احترامی نسبت به کسی اشاره دارند که از طاعت و عبادت دور شده و به طوائف (صنم) معصیت پیوسته است. شاعر بیان می‌کند که نه اسلام و نه کفر، هیچ‌کدام نمی‌توانند به طور بیهوده و بی‌اثر در لوح و قلم دین و بندگی او تأثیر بگذارند. به نوعی، او بر ارزش و اهمیت طاعت و بندگی تأکید می‌کند.