رباعی شمارهٔ ۶ عرفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و fragility گل‌ها و طبیعت در بهار اشاره دارد و پرسش‌هایی را درباره سرنوشت آن‌ها مطرح می‌کند. شاعر از گلبرگ‌ها و سنبل‌های بهاری می‌پرسد که به کجا می‌روند و همچنین به چهره و زلف معشوقه‌اش اشاره دارد و از او نیز می‌پرسد که با این شتاب و پریشانی به کجا می‌رود. این سوالات نشان‌دهنده حس کنجکاوی و دل‌نگرانی شاعر از تغییرات و گذراندن لحظات زیبا و گذراست.