رباعی شمارهٔ ۴۱ عرفی
عرفی شیرازی / رباعیها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
صد تلخ شنیدم ز یکی رزق پرست
جرمم چه، که همین دادمش جام به دست
دانی که همان محتسب گرسنه مست
کامروز به لقمه اش دهن خواهم بست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این چهار بیت، شاعر از تلخیها و مشکلاتی که به دلیل تلاش برای کسب روزی (رزق) مواجه شده، سخن میگوید. او بیان میکند که به دلیل گرسنگی و نیاز، به محتسب (ممیزی یا ناظر) شکایت کرده، و اليوم به فکر شکم خود و پر کردن آن است. در نهایت، شاعر به نوعی به وضعیت زندگی و قضاوتهای محتسب اشاره میکند و نمایانگر چالشهایی است که در مسیر تامین معیشت وجود دارد.