رباعی شمارهٔ ۷۷ عرفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به مفهوم درد و غم اشاره دارد. او می‌گوید که کسی که غم و اندوه زیادی را تجربه کند، در نهایت به جایی می‌رسد که بار این غم را بر دوش خود تحمل می‌کند، حتی اگر این بار او را به زیر زمین ببرد. شاعر نشان می‌دهد که گاهی اوقات غم‌های دل به قدری سنگین می‌شوند که انسان را به دامان اندیشه و تفکر می‌کشند.